İlkokul

İlk okula başlamam hayatımdaki dönüm noktalarından biri idi . Ailem beni önce , Mecidiyeköy 'deki rehabilitasyon merkezine götürdüler. Orada beni bir takım testlerden geçirdiler ve benim normal bir çocuğun zekasına sahip olduğuma karar verdiler ve kesinlikle normal okula gitmemi söylediler.

Ailemle beraber şimdiki ismi Rahmi Kirişçioğlu İlkokulu olan Arnavutköy İlkokulu'na gittik.

Müdüre durumu anlatarak kayıt olmamı istedik. Müdür ilkbaşta terettüt halindeydi. Bize "bu çocuk yapabilir mi ?Uyum sağlayabilir mi ? " dedi. Babam "Biz Sinan 'ı yalnız bırakmayacağız, annesi devamlı okulda olacak , zaten uyum sağlayamaz ise alırız " diyerek ikna etti ve okula başladık, başladık diyorum çünkü annemde devamlı okulda olacağı için ikinci kere okuyacaktı :))

Not : Burada anne ve babamın önemi büyük bir ayrıntı .Çünkü ısrar etmeyip kabullenselerdi gidemez ve belkide her şey başlamadan bitebilirdi.

Lütfen çocuğunuza bir fırsat imkanı oluşturmaya çalışın!!!

İlkokula başladığm zaman kendi başıma yürüyemiyordum, hep yanımda birisi olma ihtiyacı duyardım,halbuki bu psikolojik bir sorundu.

İlkokul ikinci sınıfın ikinci döneminde sınıf arkadaslarımın yardımı ile yürümeye başladım,en çok yardımı sınıf arkadasım Betül KARTAL 'dan gördüm.

Ve artık anneme gelme dedim .Bundan sonra annem sadece okula getirip ,alıyordu.

İlköğretmenin olan Songül TURAN'ın ilgisini hiç unutamam. Beni arkadaşlarımdan hiç ayırmazdı. Sabırla kekeme konuşmamı bekler ,kötü olan yazımı okurdu. Hata bir gün sıra dayağı olunca elime cetvel ile vurmuştu :)

Beş sene bir çırpıda geçti. Hepsi pekiyi ile İlkokuldan mezun oldum.